(می نویسم به قلم (مداد غ م

اگر دین دارید،
اگر اعتقادات مذهبی دارید،
اگر امام حسین دارید،
اگر میدان شهدا دارید،
اگر غیرت دارید،
اگر کار دارید،
اگر سواد دارید،
اگر فرهنگ دارید،
اگر حس می کنی شخصیت دارید،
اگر حجاب دارید،
اگر خانواده دارید،
اگر ادعا دارید،
اگر ولایت فقیه دارید،
اگر جمهوری اسلامی دارید،

چون زمان شاه متولد شدید، دوران او درس خواندید، با جاوید شاه بزرگ شدید، با آینده ی امنی که شاه ساخته بود سر کار رفتید، خوشی زیر دلتان زد، چون شاه بود انقلاب کردید و ما متولد شدیم... اما ما،

اگر دین نداریم،
اگر غیرت نداریم،
اگر حیا نداریم،
اگر کار نداریم،
اگر فقط میدان آزادی داریم،
اگر حجاب نداریم،
اگر فرهنگ نداریم،
اگر دل و دماغ جوانی نداریم،
اگر دهان الکلی داریم،
اگر مغز منگ داریم،
اگر بکارت نداریم،
اگر موی ژل زده داریم،
اگر ادب نداریم،
اگر هرچه که خوب است نداریم و هرچه بد است داریم،

چون در جنگ اجباری با عراق زاده شدیم، در دوران سازندگی پس از جنگ بزرگ شدیم، در زمان پر شدن جیب مستضعفین درس خواندیم، با بسیج و سهمیه به دانشگاه رفتیم و با جمهوری اسلامی محارب وارانه کشته می شویم. شما اگر خیلی خوبید از حکومت ظالمانه ی طاغوتید و ما اگر انقرر بد و مفسدیم از حکومت عدل اسلامی هستیم.

و تو خود قضاوت کن. کجا باید اعتراض یا به لفظ این روزها اغتشاش کنیم؟ در خانه هایمان علیه نسلی گنه کار که هیچ از گناه بزرگشان را بر گردن نمی گیرند یا در خیابان علیه آنان که همه هستیمان را سخره گرفته اند؟

خط اول آزادی، همین نزدیکی است. کناره گوشمان. بر او اغتشاش کنید. آنانند که باید بها دهند. بها دهند. نه! بها دهند!

محمد علی پارسا

11 اسفند 1388