(می نویسم به قلم (مداد غ م


...می نویسم به قلم، قلمم سرد ولی دلچسب است، می نویسم به دلم

زندگی من یا حرف مردم، مسأله این است


!زندگی من یا حرف مردم، مسأله این است 
مردم خیلی نمک نشناسن، قبول داری؟
تا کتفتو می کنی تو عسل بازم گاز می گیرن! زیاد محبت می کنی میگن داره خودش و کوچیک می کنه، کم محبت می کنی میگن اه چقدر خودشو می گیره1
مگه حرف مردم مهمه؟ اونایی که به حرف مردم گوش می کنن و حرف اونا واسشون از همه چیز مهمتره همیشه از همه عقب ترند. باید واسه خودش زندگی کنه آدم، به زندگی آدمای بزرگ دقت کن! کدومشون به حرف مردم بها دادن؟
آره، هیچ کدوم! اگر ادیسون می خواست به حرف مردم گوش بده که الآن باید شمع می ذاشتی کناره پنجره و به ماه نگاه می کردی و تعداد گاوها و گوسفندهای ماده ی تو گله تونو می شمردی2
بدبختی ما اینه که داریم ارزش رو با خرافات و ترسهای بی خود خانواده هامون و بزرگ ترامون ، اشتباه می گیریم. اونا از گذشته یه سری عقاید و خرافات تلخ و همراشون یدک می کشن که هیچ پایه و اساسی هم نداره، البته همه ی حرفها این طوری نسیتا، بعضیاشونو می گم. ارزش یعنی یک شعار که واسه تحققش گور بابای مردم! این تعریف کامل ارزش بود. حالا هرکس ارزشهاش قشنگ تر با شخصیت تر و بزرگ تر
انقدر تو گوشمون گفتن مردم چی می گن، حرف مردم چی، جواب مردم و چی بدیم و ... که دیگه رفته تو خونمون که باید واسه مردم زندگی کنیم.
یه کم فکر کنیم، چقدر واسه خودمون و ارزشهامون زندگی می کنیم؟
دفعه بعد از ارزشها می نویسم تا بدونیم ارزش خوب و بد و رتبه بندیشون چیه

   + محمدعلی پارسا - ۳:۳٢ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸٦